Na današnji dan

76

1924.- Rođena je Mira Alečković, pjesnikinja, romansijer i dječiji pisac. Djela: zbirke pjesama “Tri proleća”, “Tragovi bez stopa”, “Noć ova poslednja”, pjesme za djecu “Podzemni heroji”, “Dani razigrani”, “Zvezdane balade”, “Poljana”, “Ljubavi je malo”, “Srebrni voz”, “Sanjalica”, “A ja rastem”, romani “Zašto grdiš reku”, “Zbogom, velika tajno”, “Jutro”, “Zatečena u ljubavi”.

1924.- Umro je pjesnik Aleksa Šantić, autor antologijskih pjesama “Ostajte ovdje”, “Emina”, “Veče na školju”. Pripadao je mostarskom krugu oko književnog lista “Zora”, koji je pokrenuo s Jovanom Dučićem i Svetozarom Ćorovićem. U vrijeme aneksione krize, izazvane 1908. austrougarskom okupacijom Bosne i Hercegovine, izbjegao je u Italiju, zatim je bio poslanik u Bosanskom saboru. U početku je bio pod utjecajem srpskih pjesnika Branka Radičevića, Jovana Jovanović – Zmaja i Vojislava Ilića, ali je potom izgradio vlastiti pjesnički izraz, karakterističan po elegičnim motivima i rodoljubivim temama. Njegovi stihovi su muzikalni, a pjesme osjećajne, pune ljubavi za nacionalno i socijalno potlačene, s jakim revoltom protiv tiranije. Prevodio je s njemačkog i češkog jezika. Skoro cijeli život provodi u rodnom gradu Mostaru, gdje postaje jedan od glavnih utemeljivača kulturnog pokreta. Umire u Mostaru od tuberkuloze. Ostala djela: drame “Hasanaginica”, “U magli”, prevod “Lirskog intermeca” Heinricha Heinea.

1970. – Umro je engleski filozof, matematičar i pisac Bertrand Russell, dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1950, jedan od rodonačelnika analitičke filozofije. Ogledao se u raznovrsnim oblicima filozofskog istraživanja, matematike, publicistike, političkog i moralnog angažovanja. Posvetio se borbi za mir i u mnogim akcijama se iskazao kao protivnik intervencije SAD u Vijetnamu i nuklearnog naoružanja. Osnovao je međunarodnu porotu koja je dobila naziv “Raselov sud”.

1994. – Umro je Zaim Imamović, bosanskohercegovački interpretator sevdalinke. Njegova karijera započinje 10. aprila 1945. godine, kad je otvoreno Radio-Sarajevo. Prvi vokalni solisti koji su izveli pjesme na Radio-Sarajevu, u prvim minutama novoosnovanog radija, bili su Jozo Kristić koji je izveo Bilećanku kao svečanu koračnicu i Zaim Imamović koji je pjevao Romanijo visokoga visa. Svojim glasom i osjećajem Imamović opija slušatelje. Upravo tih dana Radio Sarajevo počinje s emitiranjem programa i okuplja pjevače. U to vrijeme Zaim se predstavio s tri melodije po kojima smo ga zapamtili: Gledaj me draga, Mujo kuje konja po mjesecu i Konja vodim, pješke hodim. Njegovi uzori su bili danas skoro zaboravljeni pjevači: Rešad Bešlagić iz Tuzle i Sulejman Džakić. Najviše je surađivao s tekstopiscima Jozom Penavom, Safetom Kafedžićem i Nikolom Škrbom. Gostovao je u Parizu, Beču, Sofiji i na Bliskom istoku, a usudjelovaoo je i na međunarodnom festivalu narodne muzike u marokanskom gradu Merekešu kao predstavnik jugoslavenske radio-difuzije. 6. aprila 1979. godine Skupština grada Sarajeva nagrađuje ga Šestoaprilskom nagradom grada Sarajeva “za njegove stare izvorne bosanske narodne pjesme i za originalne interpretacije”. Zaim Imamović nije samo izvodio sevdalinke, on je svoje znanje o njima tumačio je i prenosio mnogobrojnim slušateljima. Od samog početka svoje karijere bio je pjevač osjećaja, a pjesnik duše. Svojim osebujnim tenorom znao je dočarati romantiku koja još postoji samo u sevdalinki, znao je kako publiku zbližiti s njom.

U ratu 1992. godine pa do smrti Zaim je preživljavao. Svoje posljednje stihove napisao je ratne 1993. u Sarajevu:

Svud po svijetu kuda sam hodio

naše želje, pozdrav pronosio.

Ostat će Bosna kao što je bila

k’o biser sjajna, ponosna i mila.